Kısa filmleri sinemanın kalbi, sinemaya yön verecek isimlerin çıkış noktası olduğunu düşünüyoruz. TINQ’in kısa filmlere bu denli önem vermesinin temelinde de bu yatıyor. Hemen her yazımızın sonunda, kısa filmimizin yönetmeninin uzun metrajlarını merakla beklediğimizi dile getirmeden edemiyoruz. Lakin bu sefer, uzun metraja adım atmış, ve bizi bir miktar hayal kırıklığına uğratmış bir sinemacıyla beraberiz: Andrew Cividino.

Cividino, 2015 yılında, kısa filmi Sleeping Giant’ı uzun metraja uyarladı. Esasen Sleeping Giant, kötü bir film değildi lakin bizim beklentilerimizin biraz fazla büyük olduğunu itiraf edelim. Bu yazıda konumuz Sleeping Giant değil tabii ki, bizi Andrew Cividino hakkında heyecanlandırmaya başlayan 2011 yapımı kısa filmi We Ate The Children Last.
we-ate-the-children-last-sw-ss3-krkGişede ve uluslararası festivallerde başarıdan başarıya koşan Life Of Pi’ı hatırlarsınız. We Ate The Children Last, Life of Pi’ın yazarı Yann Martel’in bir kısa hikayesinden uyarlama. Oldukça felsefi bir hikaye olmasının yanı sıra, içeriği oldukça grotesk. Yann Martel de bu hissi oldukça iyi yansıtmış.

We Ate The Children, hikayenin hakkını fazlasıyla veriyor. Gerçekçilik hissi olası limitleri zorluyor. Filmin kurgusu içi bir tür kolaj denebilir. Bir anlatıcı ekseninde ilerleyen, insanlığın yüzleştiği bir korkunçluk üzerine kurulu, muazzam bir kısa We Ate The Children Last.